श्रीराम चिनिमिल पुनः सञ्चालनको माग

प्रेमचन्द्र झा/राैतहट
चैत्र ७ गते

श्रीराम चिनिमिल्स लामो समयदेखि बन्द अवस्थामा रहँदा पनि केवल एउटा उद्योगका रूपमा सीमित छैन; यो रौतहटका हजारौं उखु किसान, मजदुर, र स्थानीय साना–ठूला व्यवसायसँग प्रत्यक्ष जोडिएको आर्थिक तथा सामाजिक जीवनरेखा हो। उद्योग बन्द भएसँगै यसको प्रभाव केवल उत्पादनमा सीमित रहेन, बरु पूरै स्थानीय अर्थतन्त्रमा नकारात्मक असर परेको छ।

विगतका हरेक निर्वाचनमा चिनिमिल्स प्रमुख राजनीतिक एजेन्डा बनेको थियो। विभिन्न दल र नेताहरूले यसलाई पुनः सञ्चालन गर्ने प्रतिबद्धता व्यक्त गरे पनि ती वाचा व्यवहारमा परिणत हुन सकेनन्। यसले जनतामा निराशा मात्र होइन, राजनीतिक प्रतिबद्धताप्रति अविश्वाससमेत बढाएको छ।हालको परिवेशमा रासपाले प्रचण्ड जनमत प्राप्त गरेपछि जनअपेक्षा पुनः चुलिएको छ। अब चिनिमिल्स सञ्चालनको विषय केवल चुनावी नारा नभई प्रत्यक्ष जिम्मेवारीका रूपमा हेरिएको छ।

उखु उत्पादक संघका अध्यक्ष अशोक यादवसहितका किसानहरूले यथाशीघ्र मिल सञ्चालन गर्न माग गरेका छन्। उनीहरूका अनुसार मिल बन्द हुँदा सबैभन्दा ठूलो असर किसानहरूमा परेको छ, जहाँ उत्पादनले बजार नपाउने, उचित मूल्य नपाउने र आर्थिक संकट गहिरिँदै जाने समस्या देखिएको छ। मजदुरहरू बेरोजगारीको चपेटामा परेका छन् भने स्थानीय व्यापार–व्यवसाय पनि प्रभावित बनेका छन्।

विश्लेषकहरूका अनुसार, उद्योग सञ्चालनमा आएमा हजारौं किसानको उत्पादनले बजार पाउने, रोजगारी सिर्जना हुने र रौतहटको समग्र आर्थिक गतिविधि पुनर्जीवित हुने अपेक्षा गरिएको छ। तर यसको कार्यान्वयनका लागि पुराना उपकरणहरूको मर्मत, लगानीको सुनिश्चितता, प्रशासनिक पारदर्शिता र किसानसँग दीर्घकालीन समन्वय आवश्यक देखिन्छ।
स्थानीय बासिन्दा र सरोकारवालाहरूले अब केवल आश्वासन होइन, ठोस परिणाम चाहिएको बताएका छन्। लामो समयदेखि धैर्य गर्दै आएका जनता फेरि पनि झूटो वाचा सहन तयार छैनन् भन्ने स्पष्ट सन्देश दिएका छन्।

यस अवस्थामा श्रीराम चिनिमिल्सको पुनः सञ्चालन केवल आर्थिक विषय नभई जनविश्वाससँग जोडिएको मुद्दा बनेको छ। यदि यसपटक पनि वाचा पूरा हुन सकेन भने त्यसले जनताको लोकतान्त्रिक विश्वासमै गहिरो असर पार्न सक्ने देखिन्छ।