- क्षितिज विश्वकर्मा/सर्लाही ।
२०५९ सालमा ओखलढुंगामा जन्मनुभएकी अञ्जना सुवेदी हाल सर्लाहीको बागमती नगरपालीका वडा नम्बर ५ राजघाटमा बस्नुहुन्छ । रत्नराज्य लक्ष्मि क्याम्पस काठमाण्डौँमा अध्ययनरत सुवेदी पेसाले सञ्चारकर्मि हुनुहुन्छ ।
पत्रकारिता क्षेत्रमा अगाडि बढ्दै गर्नुभएकी सुवेदीले हालसम्म संख्यात्मक रुपमा ३० ओटा जती गजल तथा ५० को हाराहारिमा मुक्तक सृजना गरिसक्नुभएको छ । मिजासिलो स्वभावकी सुवेदीका गजल तथा मुक्तकमा बिशेष किसिमका भावहरु झल्किएका हुन्छन । उनै सुवेदीको ६ वटा मुक्तकहरु पाठक माझ पस्कँदै छौँ ।
१. मन टोलाउँछ अचेल तिम्रै यादमा
हुनुपर्छ भन्नै छैन सँधै साथमा,
सबैसँग मन साटेर एक्लो नबनाउनु
थमाइदेउ मेरो जिवन तिम्रै हातमा ।
२. आफ्नो ठाने आफ्नै हुन्छु नत्र पराइको
बन्लाउ प्यारा राजिभए ज्वाईं तराईको,
आँसु जति मेरै अंश हाँसो तिम्रै पेवा भयो
कागज बरु गराई ल्याउँला बसाइँसराइको ।
३. तिमी चमार म बाहुनी हाम्रो जात मिल्दैन
भागि जाउँ त भन्छौ कसैको साथ मिल्दैन,
मनका सास्ती मनभित्र दबाएर हाँस्न खोज्दा
बाउ आमा सम्झन्छु समाजको नि बात मिल्दैन ।
४. हो मैले मेरो दिललाइ पत्थर बनाएकै हो
प्रश्न मायाको धोकालाइ उत्तर बनाएकै हो
सुनामी लहर बनेर आएको तिम्रो मायालाई,
छेकेर खोलाको सुख्खा बगर बनाएकै हो ।
५. हेर्दा सानो झुप्रो भित्र दरबार भइसकेछ
मन परेकै मान्छेको घरबार भइसकेछ
माया लाउन अत्तालिनु हुन्न भन्दा भन्दै,
हामी दुईलाइ छुटाउने खबरदार भइसकेछ ।
६. तिम्ले पठाएको पत्रमा कसैको हस्ताक्षर हुनु भएन
जिन्दगीको सवाल छ दिलमा केरकार हुनु भएन
बहुमतले पारित गर्ने संबिधान हो र ! हाम्रो माया.?
निजी मामिलामा कसैको सरोकार हुनु भएन ।
